Leer ook van je successen.

Is dat niet eigen­lijk: van de foute din­gen moet je leren? Ja, ook. Er is echter een over­dreven neig­ing om het belang van fouten uit te ver­groten en als leer­pro­ces aan te wen­den. Natu­urlijk is dat een goede strate­gie om toekom­stige fouten te voorkomen. Het moet ook mogelijk zijn om in organ­isaties fouten te maken en het man­age­ment moet ook een omgev­ing creëren waar mensen zich veilig voe­len om fouten te maken en daar­van te leren, in plaats van de fouten onder het tapijt te vegen.

Maar er zijn vol­doende argu­menten om ook suc­cessen te gebruiken om te leren. Al was het alleen al om te leren waarom iets goed gaat. Tenslotte willen we dat suc­ces zich her­haald. Tech­nieken en ideeën die suc­ces oplev­eren moeten ook in de toekomst weer toegepast kun­nen wor­den en in andere sit­u­aties. Analy­seren waarom iets goed geeft ons inzicht in de werk­ing van een strate­gie in die spec­i­fieke sit­u­atie, daar­door geeft het ook inzicht onder welke omstandighe­den de risico’s kun­nen toenemen.

Er is nog een belan­grijk ander argu­ment om ook suc­ces te analy­seren en niet alleen de fouten. Als groot en wereld­wijd voor­beeld kun­nen de grote crises van de afgelopen jaren wor­den aange­haald. Neem de inter­net zeep­bel halver­wege de jaren ’90 van de vorige eeuw, de banken cri­sis en de finan­ciële cri­sis waar een groot aan­tal lan­den in verk­eren. Ze hebben alle­maal een ding gemeen. Vooraf­gaand was er altijd een lan­gere peri­ode van (schi­jn­baar) suc­ces. Inter­net busi­ness was boom­ing, er ging ver­schrikke­lijk veel geld in om, alleen bleek te laat dat er niets werd ver­di­end. De banken bedachten de meest cre­atieve finan­ciële con­struc­ties op lenin­gen, die aan elkaar wer­den doorverkocht tot nie­mand meer wist wie de eige­naar van een lening was en het kaarten­huis in elkaar stortte. Veel lan­den beleen­den hun toekom­stige inkom­sten, en bouw­den hun economie op dit geleende geld.

Al deze voor­beelden kenden een lan­gere peri­ode van suc­ces. Had men kri­tisch en objec­tief onder­zocht waar dit suc­ces aan te wijten was, dan was wellicht de opvol­gende cri­sis min­der groot geweest. Ook eigen, miss­chien kleinere, suc­cessen moeten dan ook kri­tisch onder het licht gehouden wor­den. Hier­door ziet men wellicht op tijd wan­neer, en waarom iets fout kan gaan. En als het goed gaat, des te beter en leer ervan.

Com­ments are now closed for this entry